De twee vertragingen van de EUDR (EU-ontbossingsverordening) lijken aanpassingen aan de beleidstijdlijn te zijn. Toch versnellen ze in essentie een langetermijntrend: de vraag naar transparantie van grondstoffen in de voedingsmiddelen- en zoetwarenindustrie wordt geïnstitutionaliseerd.
Waarom valt de zoetwarenindustrie onder het toepassingsgebied van de 'groene handel'?
Lange tijd werd zoetwaren beschouwd als een verwerkt voedsel met een laag-profiel, maar met de modernisering van het duurzaamheidsbeleid van de EU is de logica veranderd:
- Palmolie → Gelinkt aan tropische regenwouden
- Cacao → Gelinkt aan landgebruik en mensenrechten
- Verpakkingspapier → Gelinkt aan bosbeheer
De EUDR is geen geïsoleerd beleid, maar een belangrijk onderdeel van het ‘groene toeleveringsketen’-systeem van de EU.
"Vereenvoudigde beoordeling" kan van invloed zijn op de nalevingspaden van zoetwarenbedrijven
Dit uitstel omvat een belangrijke regeling: de Europese Commissie moet vóór 30 april 2026 een herziening van de verordening voltooien, wat de implementatieclausules verder kan vereenvoudigen. Experts uit de sector verwachten dat dit mogelijk zal leiden tot:
- Vereenvoudigde aangiften voor grondstoffen uit landen met een laag-risico
- Hogere erkenning van gevestigde certificeringssystemen
- Verminderde frequentie van het indienen van dubbele due diligence-documenten
Dit kan zelfs een concurrentievoordeel opleveren voor zoetwarenbedrijven met stabiele en conforme toeleveringsketens.
Toekomstig concurrentievermogen verschuift van ‘smaak’ naar ‘nalevingsvermogen’
Op de EU-markt zijn de concurrentiedimensies van zoetwaren stilletjes aan het veranderen:
- Smaak + Creativiteit + Prijs
- aan het upgraden bent naar
- Smaak + Compliance + Duurzaamheidsgoedkeuring
Het uitstel van de EUDR heeft deze richting niet veranderd; het heeft de sector alleen meer tijd gegeven om zich aan te passen.
